Het EK voetbal voor vrouwen (UEFA Women’s European Football Championship 2025) vond afgelopen juli plaats in Zwitserland. Het was een van de grootste sportevenementen die ooit in het land georganiseerd zijn en het bracht een bijzondere uitdaging met zich mee: de vorige editie, in Engeland, had de lat buitengewoon hoog gelegd. Toch wist Zwitserland de uitdaging aan te gaan. MicePro sprak met Guillaume Poisson, die namens de Europese voetbalbond UEFA medeverantwoordelijk was voor de organisatie als Chief of Operations.
Hoewel het toernooi voor Nederland en België niet de gehoopte sportieve resultaten leverde, was het evenement als geheel een overtuigend succes, aldus Poisson: "We zijn erin geslaagd het toernooi op een duurzame manier te organiseren en mensen samen te brengen."
MicePro: "Wat was uw rol precies?" Guillaume Poisson: “Het voelt als een eeuwigheid geleden, maar kort nadat Zwitserland het toernooi toegewezen kreeg, werd ik benoemd tot operationeel directeur – dat was in juli 2023. De UEFA is gevestigd in Zwitserland, wat de samenwerking met de Zwitserse voetbalbond (SFV/ASF) eenvoudig maakte. Er werd een joint venture opgericht, met Doris Keller van de SFV/ASF als toernooimanager. Alles wat met de organisatie te maken had, viel onder haar verantwoordelijkheid, evenals het onderhouden van contacten met de verschillende Zwitserse autoriteiten. Zelf was ik verantwoordelijk voor de stadions, de teamfaciliteiten en de promotie van het toernooi.
Onze samenwerking was buitengewoon positief. Die gaf me energie. En het enthousiasme voor het toernooi kwam zeker niet alleen van mij. Maar we stonden voor een zware taak: we wilden het vorige toernooi overtreffen. Engeland had alles uit de kast gehaald, vooral met zijn wereldberoemde stadions, waaronder natuurlijk Wembley voor de finale. Zulke stadions hebben we niet in Zwitserland.
Dat Zwitserland de bid won, was al een verrassing. De concurrentie was stevig: Frankrijk, een gezamenlijke bid van Noorwegen, Zweden, Finland en Denemarken, en ook Polen dong mee. Zwitserland was de kleinste kandidaat en het Zwitserse vrouwenvoetbal stond nog niet bekend als een van de beste ter wereld. Maar het land heeft zijn sterke punten: korte reisafstanden tussen de gaststeden en een uitstekend spoorwegnet. Reizen tussen de steden was voor veel supporters een zeer aangename ervaring.
Dit toernooi betekende meer voor mij dan zomaar een professionele mijlpaal. Voor mij als Zwitser én als vader het een speciale betekenis. Dit was niet zomaar weer een evenement in een lange carrière. Ik heb de rol persoonlijk omarmd en geprobeerd er betekenis aan te geven. Zwitserland wordt soms gezien als een nogal gesloten land. Daar hebben wij verandering in aan weten te brengen. We hebben iedereen uit Europa en daarbuiten met open armen ontvangen, onder andere met grote fanfestivals en kleurrijke optochten. De Nederlandse fans staan al jaren bekend om hun oranje fanoptochten; tijdens dit EK zagen we ongelooflijk diverse parades. Fans uit vele landen liepen samen naar de stadions – mannen, vrouwen en kinderen – en creëerden een onvergetelijke festivalsfeer.
“Voor mijn zoon – en eigenlijk voor iedereen – was één punt bijzonder belangrijk: het vrouwenvoetbal werd zichtbaar. In Zwitserland, maar ook in heel Europa. Dat mannen vrouwen aanmoedigden, was niet altijd vanzelfsprekend. Tijdens dit toernooi werd het normaal. Er is iets
veranderd in de vrouwensport. Er is een grote stap in de goede richting gezet. Daarom beschouw ik dit als het meest betekenisvolle evenement waaraan ik ooit heb meegewerkt.
En Zwitserland heeft laten zien dat het een groot evenement kan organiseren. We hebben gastvrijheid en entertainment naar een nieuw niveau getild. Dat is goed nieuws met het oog op de volgende grote ambitie van het land: Zwitserland wil de Olympische Winterspelen van 2038 organiseren. Ik hoop dat mijn werk voor het EK vrouwenvoetbal daar op de een of andere manier aan heeft bijgedragen.”
MicePro: “Wat maakte dit evenement anders dan andere?”
Guillaume Poisson: “Uitverkochte stadions vormden één van onze belangrijkste doelen en dat hebben we bereikt zonder kunstmatige prikkels. De tribunes waren voornamelijk gevuld met echte voetbalfans. Je kon het zien aan hun sjaals, vlaggen en de verf op hun gezichten. De sfeer bij elke wedstrijd was fantastisch.
Een ander cruciaal doel was het serviceniveau. We hebben eindelijk de stadions en de trainingsfaciliteiten voor vrouwen op hetzelfde niveau gebracht als die voor mannen. En dat is ons over de hele linie gelukt, van accommodatie tot teamvervoer. De teams konden zich volledig op het voetbal concentreren. De feedback was duidelijk: de uitstekende infrastructuur en service zorgden voor een geweldige sfeer binnen de selecties. Die sfeer was ook op het veld te zien: geen enkel team leed een zware nederlaag en geen enkele wedstrijd was eenzijdig. Het niveau was opmerkelijk hoog.
De geweldige sfeer reikte verder dan de stadions. De fanzones werden onderdeel van het dagelijks leven in de gaststeden. Lokale bedrijven profiteerden ervan en de talrijke activiteiten brachten fans en inwoners samen. Mensen omarmden het evenement echt. Het werd een ‘eigendom’ van de Zwitserse samenleving.
Zwitserland staat bekend om zijn sterke infrastructuur en betrouwbaar openbaar vervoer, en dat was duidelijk te merken.” tijdens het toernooi. Samenwerking tussen UEFA, de regering en de spoorweghen. De acht gaststeden en de Zwitserse spoorwegen maakten het mogelijk om op wedstrijddagen landelijk gratis openbaar vervoer aan te bieden aan alle tickethouders. Dit was een enorme stimulans voor zowel Zwitsers als internationale bezoekers. De spoorwegen boden meer dan voldoende capaciteit. Op deze manier werd niet alleen het vrouwenvoetbal zichtbaarder, maar ook het land zelf.
Het EK 2025 genereerde een aanzienlijke economische waarde voor Zwitserland: er werd meer dan 205 miljoen Zwitserse frank (ongeveer € 220 miljoen) uitgegeven. De financiële balans is dus duidelijk positief.”
MicePro: “Wat kunnen andere landen leren van de Zwitserse aanpak?”
Guillaume Poisson: “Het volgende EK vrouwenvoetbal vindt plaats in Duitsland, een land met grote stadions en een rijke voetbalcultuur. Maar zelfs Duitsland kan leren van Zwitserland: maak het toernooi van het volk. Integreer het in het land. Een groot sportevenement kan talloze groepen samenbrengen – de sportgemeenschap, meereizende fans, lokale bewoners – eigenlijk iedereen. Het kan ook helpen om gemeenschappen binnen het gastland zelf met elkaar te verbinden, bijvoorbeeld mensen met en zonder een (recente) migratieachtergrond.
Het toernooi kan ook een belangrijke motor voor duurzaamheid zijn. In Zwitserland reisde 86 procent van de fans op een duurzame manier. Slechts veertien procent gebruikte auto's op fossiele brandstoffen. Duurzaamheid was geen bijzaak, maar geïntegreerd in de gehele organisatie.
Het toernooi was ook belangrijk voor de vrouwensport. Vrouwenvoetbal was zichtbaarder dan ooit. Nieuwe rolmodellen kwamen naar voren. Meer vrouwen en meisjes spelen al voetbal en investeren in vrouwensport wordt niet langer gezien als een kostenpost, maar als een investering in de maatschappij. Het is onderdeel geworden van een langetermijnvisie. En daar kunnen we trots op zijn.
Weet je wat een sportevenement anders maakt dan een 'normaal' evenement? Het brengt mensen samen. Je viert samen, lijdt samen, lacht samen, ook met supporters van de tegenstander. Er was ruimte voor emotie. Onze slogan was: Summit of Emotions. En ik geloof dat we die slogan echt hebben waargemaakt.”
